ღ♥لحظه ی گمشده♥ღ

پشت سر هر معشوق، خدا ايستاده است.

پشت سر هر آنچه که دوستش مي داري.

و تو براي اينکه معشوقت را از دست ندهي،

بهتر است بالاتر را

نگاه نکني.

زيرا ممکن است چشمت به خدا بيفتد و او آنقدر

بزرگ است که هر چيز پيش او کوچک جلوه مي کند

 اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولي، اگر عشقت گذراست و تفنن و

تفريح،

خدا چندان کاري به کارت ندارد.

 اجازه مي دهد که عاشقي کنی.

تماشايت مي کند و مي گذارد که شادمان باشي.

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوي، خدا با تو سختگيرتر مي شود.

هر قدر که در عاشقي عميق تر شوي و پاکبازتر و

هر اندازه که عشقت ناب تر شود

 و زيباتر،

بيشتر بايد از خدا بترسي.

زیرا خدا از عشق های پاک و زیبا و ناب نمیکذرد،

 مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.

پشت سر هر معشوقي، خدا ايستاده است و هر گامي که تو

در عشق برمي داري، خدا هم گامي در غيرت برمي دارد.

 تو

عاشق تر مي شوي و خدا غيورتر.

و آنگاه که گمان مي کني معشوق چه دست يافتني است و

وصل چه ممکن

و عشق چه آسان،

 خدا وارد کار مي شود و

خيالت را درهم مي ريزد و معشوقت را درهم مي کوبد؛

معشوقت،

 هر کس که باشد و هر جا که باشد و

هر قدر که باشد.

خدا هرگز نمي گذارد ميان تو و او، چيزي فاصله بيندازد.

معشوقت مي شکند و تو نااميد مي شوي

و نمي داني که

نااميدي زيباترين نتيجه عشق است.

نااميدي از اينجا و آنجا،

نااميدي از اين کس و آن کس.

نااميدي از اين چيز و آن چيز.

تو نااميد مي شوي و گمان مي کني که عشق بيهوده ترين کارهاست.

 و برآني که شکست خورده اي و خيال مي کني که

آن همه شور و آن همه ذوق و آن همه عشق را تلف کرده اي.

اما خوب که نگاه کني مي بيني حتي قطره اي از عشقت،

حتي قطره اي هم هدر نرفته است.

خدا همه را جمع کرده و همه را

براي خويش برداشته و به حساب خود گذاشته است.

خدا به تو مي گويد: مگر نمي دانستي که پشت سر هر

معشوق خدا ايستاده است؟

تو براي من بود که اين همه راه

آمده اي و

 برای من بود که این همه رنج برده ای

 براي من بود

که اين همه عشق ورزيده اي.

پس به پاس اين،

قلبت را

و

روحت را

و

دنيايت را

 وسعت مي بخشم

و از بي نيازي نصيبي به

تو مي دهم.

و اين ثروتي است که هيچ کس ندارد تا به تو

ارزاني اش کند.

...

.....

........

اینم آخر قصه ی وب من بود

آخرش خدا جون پشتم ایستاد...

 چون دلم هنوز تنگ مي‏شود براي تو.

تويي كه سرنوشت روزهاي زندگي من دست توست.

من به راز اعداد، ايمان دارم؛

 فقط به خاطر شمردن مهرباني‏هاي تو.

من نه عاشق بودم

و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من...

من خودم بودم و یک حس غریب

که به صد عشق و هوس می ارزید...

من به دنبال نگاهی بودم

که مرا از پس دیوانه گی ام میفهمید...

وخدا می داند...

سادگی از ته دلبستگی ام پیدا بود...

تا ابد در دل من می مانی

من فقط نگاهت ميکنم

 تعجب نکن که چرا گريه نميکنم

 بي تو، يک عمر فرصت براي گريستن دارم

اما براي تماشاي تو،

 همين يک لحظه باقي است و

 شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم ...

سه

...

من

باران

...؟!